جوابدهی آنلاین
HPV Aptima
Armin Pathobiology Laboratory

HPV Aptima


HPV Aptima mRNA Assay Test


 

·    در فرآیند انجام تست HPV عمده‌ترین مشکل چیست؟

مهم‌ترین ویژگی یک تست HPV مناسب، حساسیت و ارزش پیش‌بینی کننده منفی (Negative Predictive Value) می‌باشد که می‌تواند بیمارانی را که نیاز به پیگیری‌های تهاجمی ندارند را شناسایی کند.

·    طراحی تست‌های شناسایی HPV بسیار مشکل است چرا که:

1) حداقل 14 نوع HPV پرخطر و همچنین تعداد زیادی HPV کم خطر وجود دارند.

2) ژنوتایپ‌های هر نمونه ممکن است متفاوت باشند و افراد به صورت میکس ژنوتایپ باشند.

3) نقطه پایانی درمان سرطان در نظر گرفته می‌شود نه حضور HPV به تنهایی.

 

·    امروزه روش‌های متعددی برای شناسایی HPV ابداع شده‌اند که هر کدام از این روش‌ها مزایا و معایبی دارند. روش‌هایی که دارای تاییدیه FDA هستند به شرح زیر می‌باشند:

1) APTIMA-TMA/DKA: این تکنیک جدیدترین و بهترین روش شناسایی ویروس HPV می‌باشد که اختصاصیت را نیز تا حد بسیار زیادی نسبت به سایر روش‌های شناسایی HPV که بر اساس شناسایی DNA بنا شده‌اند افزایش داده است. این روش یک نوع روش شناسایی ایزوترمال می‌باشد که mRNA های E6 و E7 ویروس HPV را با روش لامینوسنس شناسایی می­کند.

2) Cervista-Invader: این تکنیک یک روش ایزوترمال است که به صورت مستقیم و با استفاده از پروب‌های مختص توالی ویروس‌های HPV پرخطر و با بهره‌گیری از سیستم شناسایی فلوروسنتی حضور ویروس HPV را مشخص می­کند.

3) HC2-Hybrid Capture: در این تکنیک DNA ویروس HPV با میکسی از پروب‌های مختص HPV تیمار شده و پس از اتصال هیبریدها به آنتی بادی‌های موجود، شناسایی DNA ویروس HPV توسط تکنیک لامینوسنس صورت می‌پذیرد.

4) Roche-multiplex PCR: در این روش DNA ویروس HPV توسط پرایمرهای اختصاصی مورد تکثیر قرار گرفته و توسط تکنیک فلوروسنت شناسایی می­شوند.

 

برای بیماریزایی ویروس HPV نیاز است که ویروس HPV به صورت خطی درآمده و وارد ژنوم میزبان شود. برای ورود به میزبان ویروس HPV از منطقه E1 و E2 باز می­گردد و به صورت خطی درآمده و سپس به ژنوم میزبان وارد می شود. در این حین ممکن است قسمتی از ژنوم ویروس حذف گردد (مناطق L1، L2، E2، E4 و E5 ممکن است در حین ورود دچار حذف شوند)، اما برای عملکرد آنکوژنیک ویروس HPV حضور ژنهای E6 و E7 امری ضروریست.

·    مکانیسم افزایش بیان ژن‌های E6 و E7 به چه صورت است؟

همانطور که در سمت چپ تصویر مشخص شده است، سلول میزبان توسط ویروس HPV آلوده شده است. در شروع عفونت ژنوم ویروس HPV به صورت اپیزومال می‌باشد و تنها ژن‌هایی را که برای بقای ویروس نیاز می‌باشند را بیان می‌کند. در برخی موارد که عفونت ویروس HPV پرخطر به صورت مزمن تبدیل می‌شود، پتانسیل ورود به ژنوم میزبان بوجود خواهد آمد. این ورود ممکن است به نحوی باشد که برخی از ژن‌های میزبان دچار اختلال شده و احتمال بوجود آمدن سرطان سرویکس پدید آید.

آنکوپروتئین‌های E6 و E7 سلول‌های آلوده شده را به صورت بدخیم تبدیل می‌کنند، E6 به صورت اختصاصی ژن p53 را از کار می­اندازد که این ژن نقش بسیار مهمی در سیستم ترمیمی DNA دارد. پروتئین رتینوبلاستوما که از جمله ژن­های تنظیم کننده چرخه سلولی می‌باشد و نقش سرکوب کننده توموری را ایفا می‌کند نیز توسط پروتئین E7 دچار اختلال می­گردد. این اختلالات سبب نامیرا شدن سلول‌های بدخیم شده و تقسیم سلول‌ها از کنترل خارج شده و در نهایت تومور شکل می­گیرد.

 

 

·    پیامدهای ورود به میزبان بر خطر ابتلا به سرطان و شناسایی ویروس HPV با کمک منطقه L1 از ژنوم HPV:

همانطور که در شکل زیر مشاهده می­کنید، ژنوم ویروس HPV ممکن است به حالات مختلفی وارد ژنوم میزبان شود:

1) در حالتی که کل ژنوم ویروس HPV به ژنوم میزبان وارد شده شناسایی ویروس HPV بدون هیچگونه جواب منفی کاذب قابل انجام است.

2) در حالتی که قسمتی از ژنوم ویروس HPV که حاوی ژن‌های E6 وE7 است حذف شود، ویروس HPV قابل شناسایی شدن است اما ریسک ابتلا به سرطان در این موارد وجود نخواهد داشت.( از نظر بالینی مثبت کاذب برای پیشرفت سرطان محسوب می شود)

3) در حالتی که ناحیه L1 از ژنوم ویروس حذف شود ولی ژن‌های E6 و E7 وارد ژنوم میزبان شوند، ریسک ابتلا به سرطان وجود خواهد داشت، اما شناسایی ویروس HPV بر اساس شناسایی قسمتی از L1 امکان پذیر نخواهد بود. ( از نظر بالینی منفی کاذب برای پیشرفت سرطان محسوب می‌شوند)

مطالعات نشان داده‌اند که تکنیک‌هایی که به شناسایی منطقه L1 از ویروس HPV بنا شده‌اند، ممکن است در 5 الی 10 درصد موارد دارای جواب منفی کاذب برای پیشروی سرطان سرویکس شوند که این امر به علت حذف منطقه L1 از ژنوم وارد شده HPV به ژنوم میزبان می‌باشد. بنابراین تعیین استراتژی مناسب به منظور شناسایی HPV پرخطر امری بسیار مهم و اجتناب ناپذیر است. قابل ذکر است که تنها پروتئین‌های E6 و E7 برای پیشروی بیماری مورد نیاز هستند و سایر مناطق از ژنوم HPV ممکن است در حین ورود به ژنوم میزبان دچار حذف شوند. سیستم Roche تنها منطقه L1 از ژنوم HPV را شناسایی می‌کند و قادر به شناسایی ویروس‌های وارد شده به ژنوم میزبان که منطقه L1 در آن ها دچار حذف شده است نمی‌باشند بنابراین ممکن است در مواردی جواب منفی کاذب از لحاظ بالینی مشاهده شود. سیستم HC2 از پروب‌های بسیار بزرگ استفاده می‌کند و ممکن است با ژنوتایپ‌های کم خطر نیز واکنش نشان دهد. همچنین در این روش به علت عدم استفاده از کنترل داخلی (Internal Control) ممکن است جواب منفی کاذب نیز مشاهده گردد.

 

 

تنها سیستمی که بر اساس شناسایی mRNA ژنهای E6 و E7 ویروس HPV بنا شده است سیستم APTIMA می باشد. این سیستم نسبت به سیتسم‌هایی که بر پایه DNA بنا شده‌اند، دارای مزایای بسیار مهمی می‌باشد که پیش آگهی سرطان را به طور دقیقتری اعلام می‌کند.

این مزایا عبارتند از:

1) شناسایی mRNA آنکوژنیک ویروس HPV (E6 و E7)

2) دارای پروب‌های اختصاصی جهت شناسایی mRNA ویروس می‌باشد که اختصاصیت روش را تا حد بسیار زیادی نسبت به سیستم‌هایی همانند Roche و hc2 افزایش داده است.

 

برچسب ها

  • خیابان قائم مقام فراهانی، نبش کوچه هشتم، پلاک 155 (ساختمان پزشکی 183)، طبقه اول

  • 41884 (021)

  • 86781835 (021)

  •   info@arminlab.com